Czy wiesz, że

Obecnie, urządzenia hydrotechniczne służące migracji ryb muszą być zaprojektowane tak, aby zapewnić bezpieczną wędrówkę wszystkim gatunkom występującym w danej rzece czy strumieniu. Służyć temu ma odpowiednio dobrana do warunków konstrukcja oraz zapewnienie minimalnego dyspozycyjnego przepływu wody w granicach od 80 do 140l/s, w zależności od typu urządzenia. Poniżej tej granicy przepływu budowa urządzeń do migracji ryb staje się nieefektywna.

Najwyższe, przyjmowane dzisiaj dopuszczalne średnie prędkości wody w przepławkach dla ryb łososiowatych (pstrąg, lipień, troć, łosoś, głowacica - kraina pstrąga i lipienia) powinny wynosić do 2,0 m/s. Dla reofilnych ryb karpiowatych (kleń, jelec, brzana, brzanka, świnka, certa, jaź, boleń - kraina brzany) prędkości te nie powinny przekraczać 1,5 m/s, a dla pozostałych gatunków (kraina leszcza) do 1,0 m/s. Tam gdzie występują chronione bądź zagrożone gatunki słabo pływające (minogi, kozy, kiełbie, głowacze, strzeble potokowe, ślizy, różanki...) prędkości te nie powinny przekraczać 0,4 m/s.

Przyjmuje się, że w prawidłowo zaprojektowanych urządzeniach rozkład prędkości wody powinien zmieniać się w granicach od najwyższych dopuszczalnych wartości, charakterystycznych dla danej krainy, do najniższych 0,4 m/s, tak, aby zapewnić możliwość migracji zarówno rybom dwuśrodowiskowym (o ile występują lub zakłada się ich reintrodukcję), jak i gatunkom lokalnym, w tym słabo pływającym.

Oceń artykuł: 
0
Brak ocen
Oceniać mogą tylko zalogowani użytkownicy.

Kategoria: