Czy wiesz, że

Od ponad 20 lat trwają prace zarybieniowe, mające na celu przywrócenie populacji łososia atlantyckiego w polskich rzekach. Wykazano, że młode łososie utrzymują się i wzrastają w naszych wodach, spływają do morza jako smolty, a kiedy osiągną dojrzałość, wracają w celu odbycia tarła. Wiadomo też, po wędkarskich połowach keltów, że odbywają w rzekach tarło. Niestety, występowanie narybku pochodzącego z naturalnego tarła potwierdził dotąd jedynie Dębowski (2008) w ilości 2 sztuk, pochodzących ze Słupii. W latach 2003-2006 w Instytucie Genetyki i Biotechnologii Uniwersytetu Warszawskiego kilkukrotnie badano materiał z gniazd, które jak sądzono, były gniazdami łososi i we wszystkich przypadkach okazały się one gniazdami troci wędrownej (Popović, 2009).

Efektem programu restytucji powinno być przywrócenie występowania tego gatunku w formie stabilnych, lokalnych populacji, zdolnych do samoodtwarzania w naturalny sposób. Zgodnie z zaleceniami Komisji Helsińskiej i Międzynarodowej Komisji ds. Rybołówstwa Morza Bałtyckiego, naturalna reprodukcja łososia w rzekach polskich powinna do roku 2010 osiągnąć poziom przynajmniej 50% ich oszacowanego największego potencjału, w bezpiecznych z punktu widzenia genetyki granicach.

Niestety, wszystko wskazuje na to, że jak dotąd plan restytucji łososia atlantyckiego w Polsce nie powiódł się.
Oceń artykuł: 
0
Brak ocen
Oceniać mogą tylko zalogowani użytkownicy.

Kategoria: