Czy wiesz, że

W wyniku obserwacji i badań opracowano algorytmy, pozwalające po wielkości gniazda tarłowego łososiowatych dość dobrze szacować zarówno wielkość samicy, jak i liczbę złożonych przez nią ziaren ikry. Samo gniazdo składa się z dołka oraz odsypu, pod którym ukryta jest zapłodniona ikra. Dla Salmo trutta (troci wędrownej i pstrąga) przykładowe wartości wynoszą:

odsyp 60 cm, dł. gniazda 102 cm - dł. ikrzycy 21 cm, liczba ziaren ikry 185;
odsyp 100 cm, dł. gniazda 163 cm - dł. ikrzycy 32 cm, liczba ziaren ikry 655;
odsyp 150 cm, dł. gniazda 237 cm - dł. ikrzycy 45 cm, liczba ziaren ikry 1823;
odsyp 200 cm, dł. gniazda 310 cm - dł. ikrzycy 57 cm, liczba ziaren ikry 3704;
odsyp 250 cm, dł. gniazda 381 cm - dł. ikrzycy 68 cm, liczba ziaren ikry 6289;
odsyp 300 cm, dł. gniazda 452 cm - dł. ikrzycy 80 cm, liczba ziaren ikry 10240;

Jednak rzeczywista liczba narybku opuszczajacego gniazdo jest zupełnie inna i zależy od bardzo wielu czynników. Z punktu widzenia podłoża ogromne znaczenie ma jego uziarnienie oraz zawartość piachu i iłów w pospółce. Im większa samica, tym grubsza i bardziej zróżnicowana frakcja żwiru sprzyja efektywności rozrodu. Natomiast obecność piachu i iłu zawsze ogranicza efektywność rozrodu i czyni to proporcjonalnie do jego procentowego udziału w podłożu. Zasypanie piachem tarlisk na Drawie podczas czyszczenia zbiornika Kamienna stało się bezpośrednią przyczyną wyginięcia ostatniej rodzimej populacji łososia atlantyckiego.
Oceń artykuł: 
0
Brak ocen
Oceniać mogą tylko zalogowani użytkownicy.

Kategoria: