Obwód rybacki obejmuje wody:

• rzeki Parsęta na odcinku od źródeł do jej ujścia do Morza Bałtyckiego, wraz z wodami jej dopływów;
• wszystkich starorzeczy oraz zbiorników wodnych trwale lub okresowo połączonych z głównym nurtem rzeki Parsęta.

Powierzchnia rzeki Parsęty i jej głównych dopływów I i II rzędowych:

Parsęta	- 247,735 ha
Żegnica	- 1,8 ha
Gęsia	- 4,2 ha
Brzeżniczka	- 1,2 ha
Dębnica	- 12,0 ha
Wogra	- 1,5 ha
Lubiatówka	- 0,9 ha
Bliska Struga	- 0,9 ha
Mogilnica	- 12,9 ha
Perznica	- 6,5 ha
Łozica	- 0,91 ha
Radusza	- 4,4 ha
Trzebiegoszcz	- 4,0 ha
Leśnica	- 12,0 ha
Topiel	- 4,25 ha
Pokrzywnica	- 9,6 ha
Ponik	- 1,6 ha
Młynówka	- 3,75 ha
Gościnka	- 2,1 ha
Pysznica	- 3,0 ha
Bogucinka	- 1,05 ha
Łączna powierzchnia	- 375,945 ha

Powierzchnia starorzeczy stale lub okresowo połączonych z głównym nurtem rzeki Parsęty jest zmienna i uzależniona od poziomu wody w rzece.

Obwód rybacki rzeki Parsęta nr 4 graniczy bezpośrednio od wschodu z obwodem rybackim rzeki Radew nr 2, który graniczy z obwodem rybackim zalewu Rosnowskiego na rzece Radew nr 1.

Zasadniczy obwód rybacki o powierzchni 235,43 ha obejmuje swym zasięgiem odcinek rzeki Parsęty od granicy wód morskich wewnętrznych w Kołobrzegu do ujścia rzeki Gęsiej.

Uzupełniający obwód rybacki, o łącznej powierzchni od 140,5 ha do 164.0 ha, obejmuje swym zasięgiem odcinek rzeki Parsęty od źródeł do ujścia rzeki Gęsiej ze wszystkimi dopływami na całej długości przebiegu Parsęty, wraz ze zbiornikiem "Połczyn Zdrój" i starorzeczami na przebiegu rzeki Parsęty.

W rzece Parsęcie ustanowione są dwa obręby ochronne:

• na odcinku rzeki Parsęty od punktu stanowiącego początek Kanału Drzewnego w rejonie miejscowości Budzistowo, do mostu kolejowego w Kołobrzegu na ul Solnej.



• Kanał Drzewny na odcinku od miejscowości Budzistowo do mostu kolejowego na ulicy Solnej.

• na odcinku rzeki Parsęty od MEW - w Rościnie do ujścia rzeki Pokrzywnicy w okresie od 1 X do 31 XII - ze względu na naturalne tarło troci i łososia;



• nowego obrębu hodowlanego na rzece Liśnicy w Białogardzie ze względu na wybudowanie i funkcjonowanie ośrodka wylęgarniczo-hodowlanego "Liśnica", stanowiącego własność Okręgu Koszalińskiego PZW.

• Parsęta - Dębnica, 4-P (Db) "Zaborze".
  Obręb hodowlany, położony w miejscowości Zaborze, gmina Połczyn Zdrój. W skład obrębu wchodzi 9 stawów oraz urządzeń doprowadzających i odprowadzających wodę, tereny przyległe do stawów, wykorzystywane do hodowli ryb stanowiące własność hodowcy oraz cieki zasilające i odprowadzalniki na odcinku 100 m. powyżej ujęć oraz 100 m. do ujścia doprowadzalnika.



• Parsęta, 5-P "Doble".
  Obręb hodowlany położony koło m. Doble, gmina Tychowo.W skład obwodu hodowlanego wchodzą stawy karpiowe i pstrągowe, urządzenia do piętrzenia wody, doprowadzalniki od jazu górnego do młyna oraz kanał Ulgi.



• Parsęta - Perznica, 6-P (Pn) "Brzeźno".
  Obręb hodowlany położony w miejscowości Brzeźno, gmina Szczecinek. Obręb obejmuje swoim zasięgiem stawy towarowe, doprowadzalnik wody.



• Parsęta, 7-P "Żarnowo".
  Ośrodek Hodowli Pstrąga koło m. Żarnowo, gmina Barwice. Obręb hodowlany obejmuje swoim zasięgiem stawy narybkowe, kanały tuczowe, zbiornik osadowy, wylęgarnie i przechowalnie ryb, oraz odcinek rzeki Parsęty bezpośrednio przylegający do ośrodka i na długości 100 m poniżej wypływu wody z ośrodka.

Określenie występujących źródeł i zanieczyszczeń wód oraz innych czynników mających wpływ na prowadzenie racjonalnej gospodarki rybackiej w obwodzie rybackim

Z raportu o stanie środowiska str.93 (WIOŚ 2002 - Szczecin)

Obszar zlewni Parsęty pokryty jest w 32% lasami, 56% zajmują uprawy rolne i 12% nieużytki wraz z zabudową. Rolnictwo stanowi tu dominującą funkcję gospodarczą. Jakość wód Parsęty kształtują zanieczyszczenia z licznych miejscowości zlokalizowanych wzdłuż biegu rzeki. Tylko miasta: Białogard, Karlino i Kołobrzeg oraz wsie: Białowąs, Wicewo i Rościęcino wyposażone są w oczyszczalnie ścieków (w ostatnich latach przybyły nowe oczyszczalnie ścieków w Połczynie Zdroju, Grzmiącej, Barwicach). Rolniczy charakter dorzecza Parsęty pozwala sądzić, że obszarowe źródła zanieczyszczeń stanowią co najmniej takie samo zagrożenie dla jakości wód jak źródła punktowe. Oszacowanie ładunków obszarowych metodą imisyjną wykazało, że więcej niż 60% zanieczyszczeń organicznych i biogennych dostaje się do wód wraz ze spływami powierzchniowymi.

Przeprowadzone w 2001 roku badania wód w zlewni Parsęty obejmowały kontrolę jakości wód w 9 przekrojach zlokalizowanych na Parsęcie oraz w 24 przekrojach zlokalizowanych na 12 dopływach. Wg. tych badań Parsęta na przeważającej długości prowadziła wody odpowiadające III klasie czystości. O wyniku oceny decydowały stężenia azotu azotynowego, fosforu ogólnego i miano Coli. Wody górnego odcinka rzeki odpowiadały II klasie czystości pod względem sanitarnym, a stężenia azotu azotynowego oscylowały w granicach norm II i III klasy.

Z biegiem rzeki pogarsza się stan sanitarny wód. Od ujścia rzeki Dębnicy miano Coli i stężenia azotu azotynowego kwalifikują rzekę do III klasy. W rejonie dopływu zanieczyszczeń z Białogardu i Karlina widoczne jest dalsze pogorszenie jakości wód. Poniżej Białogardu z klasy II do III wzrastają stężenia azotu azotynowego i fosforu ogólnego, zaś poniżej Karlina obserwuje się nadmierne skażenie bakteriologiczne. Zły stan sanitarny wód dyskwalifikuje ich jakość do rejonu wsi Lubiechowo. W dolnym, ujściowym odcinku rzeki obserwuje się poprawę jakości wód. W rejonie tym maleje koncentracja związków fosforu, a stan sanitarny wód ponownie spełnia wymagania norm III klasy. Powyżej ujścia Gościnki, w miejscowości Bardy (25 km przed ujściem do morza), zlokalizowane jest stałe stanowisko krajowej sieci monitoringu reperowego, w którym bilansuje się ładunki zanieczyszczeń odprowadzanych ze zlewni Parsęty do Bałtyku. Ocena wieloletnich badań wód w tym przekroju wykazuje wyraźne zmniejszenie się stopnia ich zanieczyszczenia.

Do innych czynników wpływających na racjonalną gospodarkę należy zaliczyć hodowlane farmy rybne, które odprowadzają ogromny ładunek substancji hormonalnych rybnego pochodzenia, eliminujący występowanie ryb na długich odcinkach poniżej hodowli. Brak przepławek przy istniejących farmach rybnych oraz brak przepławek przy istniejących piętrzeniach w korycie rzeki np. Żarnowo, Stary Chwalim, Doble, jak również źle funkcjonująca przepławka przy elektrowni w Rościnie (złe dolne wejście do przepławki).

Niekorzystny wpływ na gospodarkę rybacką mają również prowadzone w korycie rzeki prace melioracyjnyjne, szczególnie w okresach roku od 1 X do 15 IV, w czasie naturalnego tarła ryb łososiowatych i inkubacji ikry w gniazdach tarłowych.

Kłusownictwo rybackie przy pomocy sieci i prądu zmiennego jest największym zagrożeniem dla gospodarki rybackiej. Prąd z sieci wysokiego napięcia tzw. "faza" prowadzi do masowej śmierci większości organizmów wodnych. Dużym rybom przerywa rdzeń kręgowy na wysokości płetwy odbytowej, powoduje rozległe wylewy krwawe w mięśniach i śmierć ryb po kilku dniach. W przypadku tarlaków ryb łososiowatych powoduje to niemożliwość odbycia naturalnego tarła oraz eliminuje ryby z możliwości wykorzystania ich do tarła sztucznego.

Brak przepławek dla ryb lub złe funkcjonowanie istniejących uniemożliwia migrację tarlakom do miejsc tarłowych, zlokalizowanych w górnych odcinkach rzeki i jej dopływach. Gromadzenie się ryb przed przeszkodami sprzyja wzmożonemu kłusownictwu sieciowemu.

Wydry, norki amerykańskie, czaple i kormorany również mogą przyczyniać się do znacznych szkód w gospodarce rybackiej. Straty w populacji tarlaków troci i łososia ze względu na kłusownictwo prądowe i sieciowe oceniane są na 50%. Straty w populacji smoltów troci i łososi ze względu na kłusownictwo i polujące na nie zwierzęta wodne ocenia się na 10%.

Źródła Parsęty znajdują się na wysokości 138 m n.p.m. w łąkach koło miejscowości Parsęcko na pn-zach. od Szczecinka na Pojezierzu Drawskim.
Długość rzeki wynosi 157 km. Średni spadek 0,90%, a powierzchnia dorzecza ma 3151 km². Parsęta uchodzi do morza Bałtyckiego w Kołobrzegu.

Przepływy charakterystyczne w m/sek

	km	SQ	SNQ	NNQ	p=1%	p=2%	p=3%
Żarnowo	134 + 200	0,86	0,40	0,28	4,13	3,96	3,21
Doble	111 + 051	4,25	2,24	1,57	52,17	47,61	45,01
Karlino	52 + 00	12,20	6,53	4,57	104,68	95,74	89,50
Kołobrzeg	2 + 00	36,00	21,6	10,00	175,00	-	-

Wieloletnie obserwacje hydrologiczne wskazują, ze niskie i bardzo niskie stany wody występują głównie latem w lipcu i zimą w lutym. Z rybackiego punktu widzenia zjawisko występowania bardzo niskich stanów wody latem jest niekorzystne ze względu na:

• podwyższenie temperatury wody i spadek zawartości tlenu,
• zagęszczenie ryb w głębszych miejscach koryta rzeki i zwiększenie ich podatności na kłusownictwo.

Zespół źródliskowy charakteryzuje górny źródliskowy odcinek Parsęty oraz źródliskowe odcinki dopływów Parsęty. Występuje w nim śledziennica naprzeciwlistna, zdrojek żródlany i rzeżucha gorzka.

Zespół włosienicznika rzecznego występuje w Parsęcie i jej dopływach na znacznych odcinkach. Charakteryzuje się obecnością włosienicznika rzecznego, strzałki wodnej, występowaniem mchu z rodzaju zdrojek, moczarki kanadyjskiej oraz licznych gatunków rdestnic.

Zespół szuwaru jeżogłówkowego charakteryzuje brzegi i obrzeża wód płynących, zasiedlony przez rośliny ziemno-wodne. Ich skład to rukiew wodna, przetacznik bobowniczek, potocznik wąskolistny, manna jadalna, jeżogłówka gałęzista, trędownik oskrzydlony i dziurawiec oraz mięta. Na brzegu występuje mozga trzcinowa, trzcina pospolita, pałka wodna oraz inne rośliny np. kosaciec żółty, tatarak zwyczajny. Brzegi rzeki porośnięte są na długich odcinkach łoziną i olchami.

Reprezentowany jest przez gąbki słodkowodne z rodzaju Spongilla (nadecznik), wirki np. wypławka, nitnikowce i pierścienice np. nitnika wodnego i rurecznika oraz pijawki, jak pijawka rybia. Stawonogi reprezentowane są przez raki - błotnego i pręgowanego, kiełże, np. kiełż zdrojowy. Owady reprezentowane są przez jętki w tym największą jętkę majową, widelnice, chruściki domkowe oraz bezdomkowe oraz muchówki. Liczne w wodach Parsęty są ważki oraz pluskwiaki. Z mięczaków w Parsęcie można spotkać małże z rodzaju skójka i szczeżuja oraz ślimaki np. przytulik strumieniowy, wiele gatunków rodziny błotniarkowatych.

Z kręgowców oprócz ryb występują w dorzeczu Parsęty płazy, gady, ptaki i ssaki. Z gadów na brzegach spotykana jest dość licznie żmija zygzakowata. Z ptaków zimorodek, bocian czarny, a w przyujściowych odcinkach Parsęty kormoran i czapla siwa. Ssaki wodne reprezentowane są przez rzęsorka, piżmaka, wydrę, norkę amerykańską oraz występującego w zlewni coraz częściej bobra europejskiego. Nad brzegami Parsęty można spotkać lisa, dzika, sarny, jelenie, oraz incydentalnie łosia.

Znaczne wyniesienie w rejonie źródeł i duże spadki w górnym i środkowym biegu nadają Parsęcie cechy rzeki wartkiej o charakterze podgórskim. Termika w sierpniu na wysokości Bard (km 25 + 00) nie przekracza 18 stopni C. W dopływach jest jeszcze chłodniejsza, np. w Liśnicy wynosi 16 stopni C. Zimą Parsęta wraz z dopływami nie zamarza, tworzy tylko zalodzenia przybrzeżne i okresowo płynie po powierzchni śryż. Średnie spadki rzeki na odcinku górnym, środkowym i dolnym wynoszą:

odc. górny 137 - 104 km	- 0,9%
odc. środkowy 104 - 52,4 km	- 0,6%
odc. dolny 52,4 - 2,0 km	- 0,2%

Ze względu na znaczne wyniesienie partii źródłowej i duże spadki dna, Parsęta prawie na całej długości wykazuje cechy rzeki wyżynnej. Jako stosunkowo niedługa rzeka pomorska, nie posiada typowo wykształconych odcinków hydrograficznych i krain rybnych. Kwestię podziału rzeki na krainy komplikują dodatkowo liczne jazy i budowle hydroenergetyczne, uniemożliwiające swobodny przepływ ryb. Jednak górny, jak również częściowo środkowy odcinek, do ujścia Mogilnicy, uważany jest za krainę pstrąga. Na znacznym odcinku towarzyszy mu lipień, który swym zasięgiem obejmuje Parsętę aż do Kołobrzegu. Poniżej Karlina rozpoczyna się niezróżnicowana kraina ryb karpiowatych o mieszanym, sezonowym składzie: płoć, kleń, jaź, ukleja, jelec, leszcz, certa. Towarzyszą im drapieżniki - szczupak i okoń. Na całym odcinku od Rościna do Kołobrzegu występuje troć wędrowna, a od 1999 roku łosoś. Na całym biegu Parsęty występuje węgorz, kiełb i głowacz. Okresowo masowo wstępuje do Parsęty minóg rzeczny, a minóg źródlany spotykany jest w części źródlanej głównego cieku i w dopływach.

Dopływy Parsęty to kraina pstrąga i lipienia oraz obszar tarliskowy troci i łososia, wraz z terenami odrostu młodzieży tych gatunków.

Wskaźnik stałości występowania ryb (C) w dorzeczu Parsęty (wraz z dorzeczem Radwi)

Prowadzona gospodarka rybacka

Połowy rybackie tarlaków troci wędrownej i łososia
oraz ilości pozyskanej ikry

Połowy wędkarskie na łowisku K-01 (Parsęta z dopływami) w 2003 roku
(presja wędkarska - 3162)

W połowach wędkarskich w 2003 roku dominuje troć wędrowna (49,12% udziału) - 279 sztuk o łącznej masie 630 kg, przy czym szacuje się, że zarejestrowane połowy stanowią ok. 20% łąacznej ilości złowionych ryb tego gatunku.
Następne miejsce zajmuje szczupak (!) - 87 sztuk o łącznej masie 144 kg, następnie płoć - 705 sztuk (87,25 kg) i pstrąg potokowy - 136 sztuk (63,54 kg).
Wysokie miejsca zajmują leszcz i lipień.

Maksymalna ilość osób, które w ciągu jednego dnia mogą uprawiać amatorski połów ryb w obwodzie rybackim - 10650.

Zarybienia zlewni Parsęty (bez zlewni Radwi)
finansowane przez ZO PZW Koszalin

Zarybienia finansowane przez Komisję Zarybieniową (KZ)
i prywatnych sponsorów (PS)

Planowane odłowy rybackie tarlaków:

Łosoś	- do 500 kg do tarła sztucznego
Troć wędrowna	- do 2200 kg do tarła sztucznego
Pstrąg potokowy	- do 30 kg na odtworzenie stada tarłowego
Jaź	- do 20 kg na odtworzenia stada tarłowego
Kleń	- do 20 kg na odtworzenia stada tarłowego
Certa	- do 30 kg do tarła sztucznego
Miętus	- do 10 kg na odtworzenia stada tarłowego
Lipień	- do 20 kg do tarła sztucznego

Połowy tarlaków dokonywane będą zestawem do elektronarkozy, w połowach łodziowych, przez ichtiologów Okręgu Koszalińskiego PZW, posiadających wymagane uprawnienia do dokonywania takich połowów, przy użyciu atestowanych narzędzi połowowych.

Nakłady rzeczowo-finansowe przewidziane na zarybienia

Ilość i asortyment materiału zarybieniowego dla obwodu rybackiego

Pochodzenie materiału zarybieniowego i jego przydatność do zarybień

Materiał zarybieniowy pochodzić będzie z Ośrodka Hodowlano-Zarybieniowego "Liśnica" w Białogardzie, należącego do ZO PZW Koszalin.

Patrz: Ośrodek Hodowlano-Zarybieniowy "Liśnica"

W ilości materiału zarybieniowego przyjęto zasadę podziału dorzecza na odcinki pstrągowo-lipieniowe, wykorzystane do zarybień pstrągiem potokowym i lipieniem, oraz odcinki trociowo-łososiowe, wykorzystane do zarybień różnymi formami młodzieży troci i łososia wraz ze smoltami.

Odcinki trociowo-łososiowe wraz z dorzeczem będą również wykorzystywane do zarybień formami narybkowymi karpiowatych ryb reofilnych - certa, jaź, jelec. Preferowany kierunek zarybień:

• łososiowate - łosoś, troć, pstrąg potokowy,
• lipieniowate - lipień,
• karpiowate reofilne - jaź, certa jelec
• oraz uzupełniająco - miętus.